<?php
header( "Status: 301 Moved Permanently" );
header( "Location: https://www.musicaeduarta.nl/" );
exit();
?>
<?php
header( "Status: 301 Moved Permanently" );
header( "Location: https://www.musicaeduarta.nl/" );
exit();
?>
Een eigen speurtocht ontwerpen, dat was de opdracht voor de projectgroepen die ik begeleid. In een projectgroep ontstaan de mooiste ideeën vaak in no time. Maar hoe maak je van die ideeën iets dat echt tot uitvoering komt?
Er zit een groepje gebogen over hun werk, druk in de weer met het maken van schatkaarten. Met koffie en thee geven ze het papier een oude, verweerde uitstraling. Voorzichtig wordt het vel gekreukt, er komen vlekken bij en ondertussen wordt er druk overlegd.
Aan een andere tafel experimenteren ze met geuren. Met ingrediënten als koffie, knoflook en peper maken ze eigen geurcombinaties, die ze in kleine potjes stoppen. Af en toe trekt iemand een gezicht bij een sterke geur, gevolgd door gelach en nieuwsgierige reacties van anderen die ook even willen ruiken. Het ruikt kruidig, scherp en een beetje vreemd door elkaar heen. Precies goed voor een geurenspeurtocht die je zintuigen op de proef stelt.
En door de school loopt een groepje met mijn mobiel foto’s te maken. Foto’s van plekken die nét anders worden vastgelegd: een detail van een trap, een stukje muur, een onverwachte hoek. Niet meteen herkenbaar, maar wel genoeg om je aan het denken te zetten. Superleuk voor een fotospeurtocht.
Een eigen speurtocht ontwerpen. Superleuk. Binnen korte tijd ontstaan er dan ook vier ideeën: een schatkaartspeurtocht, een geurenspeurtocht, een codespeurtocht en een fotospeurtocht.
De creativiteit stroomt meteen en alle leerlingen zijn enthousiast bezig.
Alleen… er ontbreekt nog iets.
Hoeveel stations zouden er eigenlijk zijn? Hoe loopt de route? Wat moeten deelnemers met de foto’s doen? En wat is uiteindelijk de schat?
Dat zijn precies de momenten waarop duidelijk wordt dat creativiteit alleen niet genoeg is. Om een idee echt tot leven te brengen, is ook structuur nodig.
Daarom werken we met stappenplannen. Niet om het over te nemen, maar om richting te geven.
Het mooiste moment komt wanneer een groep zich afvraagt hoe ze een goede plattegrond kunnen maken. Even blijft het stil.
Dan zegt iemand: “Kunnen we niet gewoon Google Maps gebruiken?”
En ineens is daar weer energie.
Voor mij zijn dat de momenten waarop leren echt zichtbaar wordt. Niet alleen omdat er een speurtocht ontstaat, maar omdat leerlingen ontdekken dat ze samen iets kunnen bedenken, verder uitwerken en stap voor stap vorm kunnen geven.
In deze projectgroep gaat het dan ook niet alleen over wat we maken, maar vooral over hoe leerlingen denken en leren. Over samenwerken, over zoeken, bijstellen en verder gaan, ook wanneer een idee nog niet helemaal duidelijk is.
Stel me een vraag, boek een sessie, stuur me een mailtje, om door de bomen het bos weer te zien en ook jouw mogelijkheden (of die van je kind) te benutten. Ik help je graag!
